به تجمع مایع در فضای پلور ، پلورال افیوژن گفته می شود . مایع به صورت طبیعی و به صورت دائم از مویرگ های پوشاننده پلور تراوش شده و دوباره توسط مویرگ های پلور احشایی و سیستم لنفاوی جذب می گردد ، اگر در این روند ترشح و جذب اختلال ایجاد گردد باعث پلورال افیوژن می گردد.

علائم آن تنگی نفس، سرفه خشک و بدون خلط می باشد.

انواع مایعاتی که در پلورال افیوژن دیده می شود شامل : ترانسودا،اگزودا و آمپیم  پلور می باشد.

زمانی که فشار وریدی در ریه افزایش یابد ترانسودا اتفاق می افتد ، در این حالت مایع به سمت خارج از عروق حرکت می کند.

اگزوداها موادی هستند که از رگ های خونی به درون مایع پلور آمده اند و شامل تجمعی از سلول ها هستند وزن مخصوص بالا و LDH  بالا داشته و در پاسخ به بدخیمی ها،عفونت ها و التهاب ها بوجود می آیند.اگزودا زمانی که افزایش در نفوذ پذیری رگ ها پیش آید اتفاق می افتد.

اگر افیوزن پلور چرکی باشد یک امپیم است.امپیم معمولا  از عوارض پنومونی و آبسه ریه می باشد.در صورت تخلیه نشدن آمپیم ، فیبروز و به هم چسپیدن پلور جداری و احشایی اتفاق می افتد.

 

  

 

 

    

تشخیص: مشاهده نمای air fluid levels در وضعیت ایستاده ، از بین رفتن زاویه کوستو فرنیک ،شیفت ریه و مدیاستن به سمت سالم و غیر درگیر،تجمع مایع در کناره قفسه سینه در نمای دکوبیتوس،پررنگ تر شدن ریه درگیر نسبت به ریه سالم در نمای خوابیده