دکتر جیمز پارکینسون بیماری پارکینسون نیز همانند آلزایمر یک نوع اختلال عملکرد مغزی می باشد.این بیماری برای اولین بار توسط پزشک انگلیسی به نام دکتر جیمز پارکینسون در سال 1817 میلادی توصیف شد.

بیماری پارکینسون به لرزش دست و پاها در حالت استراحت گفته می شود که معمولا در سنین پیری ( معمولا در سن 60 سالگی شروع می شود و از هر 100 نفر بالای  60 سال یک نفر به آن مبتلا می شود ) شیوع ان بیشتر بوده ولی گاهی در افراد جوانتر نیز دیده می شود.این بیماری به دلیل نابودی سلول های ترشح کننده دوپامین که یک انتقال دهنده عصبی می باشد رخ می دهد.

علائم پارکینسون : چهار علامت اصلی این بیماری عبارتند از : 

1. ارتعاش و لرزش دست و پا در حال استراحت

2. کندی حرکات یا برادی کینسیا  bradykinesia 

3. سختی و خشک شدن بدن و دست و پا

4. عدم تعادل

نکته : این بیماری در ابتدا با لرزش خفیف دست و پا در یک سمت بدن همراه بوده که معمولا نیازی به در مان ندارد و همچنین فرد در می یابد که کارهای روزمره و عادی را بیشتر از حد معمول طول می دهد.

نکته : این بیماری با تغییراتی در صورت و چهره همراه می باشد.فرد بیمار نگاه های خیره ای دارد به این دلیل که کمتر پلک می زند و همچنین احساسات نیز کمتر روی چهره این بیماران شکل می گیرد و حالتی کاملا ثابت و یکنواخت خواهد داشت.

دیگر علائم بیماری پارکینسون :قامت خمیده ، تغییرات صدا (بم شدن صدا ) ، اختلال در بلع ،افسردگی و عصبی بودن

نکته : بر اساس تحقیقات صورت گرفته بروز اختلال در حس بویایی و از دست دادن این حس با ابتلا به بیماری پارکینسون مرتبط شناخته شده است.

تشخیص بیماری : معمولا از روی علائم و نشانه ها امکان پذیر می باشد و سایر روش ها مانند اسکن مغزی تنها برای رد دلایل دیگر توصیه می شود.

درمان پارکینسون : این بیماری درمان قطعی ندارد ولی برای جلوگیری از کار افتادگی و ناتوانی از دارو هایی چون لوودوپا ،آمانتادین ، بی پریدن و سلژیلین استفاده می شود.

گاهی نبز از عمل جراحی و فیزیو تراپی استفاده می شود.

رژیم غذایی در پارکینسون : بر اساس تحقیقات انجام گرفته خوردن گروه غذایی حاوی نیکوتین مانند گوجه فرنگی و فلفل باعث کاهش ابتلا به پارکینسون می شود.